به گزارش صدای بورس، سرمایهگذاری غیرمستقیم در بورس طی سالهای اخیر به یکی از روشهای مورد توجه فعالان بازار سرمایه تبدیل شده است. صندوقهای سهامی کلاسیک با بهرهگیری از تیمهای تحلیل و مدیریت سرمایه، این امکان را فراهم میکنند که سرمایهگذاران بدون نیاز به انتخاب مستقیم سهام، از فرصتهای بازار سرمایه استفاده کنند. به همین دلیل، بررسی عملکرد صندوقها در دورههای زمانی مختلف، بهویژه بازدهی یکساله، یکی از مهمترین معیارهای ارزیابی آنها محسوب میشود.
بر اساس آمار عملکرد صندوقهای سهامی کلاسیک در بازه یکساله منتهی به ۶ مرداد ۱۴۰۵، صندوق رشدی کیان با ثبت بازدهی ۱۳۲.۶۶ درصدی در جایگاه نخست قرار گرفته و عنوان پربازدهترین صندوق سهامی کلاسیک این دوره را به خود اختصاص داده است. پس از آن، صندوق زرین با ۱۲۶.۲۸ درصد و صندوقهای اطلس و سهامدار به ترتیب با ۱۱۷.۴۵ درصد و ۱۱۷.۰۷ درصد در رتبههای بعدی قرار گرفتهاند. همچنین صندوقهای مانا، آوان، اعتبار سهام و ثهام نیز همگی بازدهی بیش از ۱۰۰ درصد را در این دوره ثبت کردهاند.
قرار گرفتن صندوق رشدی کیان در صدر این فهرست نشان میدهد که مدیریت صندوق در انتخاب ترکیب داراییها و استفاده از فرصتهای بازار عملکرد موفقی داشته است. هرچند بازدهی گذشته تضمینی برای عملکرد آینده نیست، اما بررسی سوابق عملکرد صندوقها میتواند یکی از معیارهای مهم برای ارزیابی کیفیت مدیریت و تصمیمگیری آگاهانه سرمایهگذاران باشد.
جدول مقایسه بازدهی صندوق های سهامی کلاسیک
صندوق رشدی کیان در صدر جدول بازدهی صندوقهای سهامی کلاسیک
کسب رتبه نخست در میان صندوقهای سهامی کلاسیک زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که عملکرد صندوق با شاخصهای اصلی بازار نیز مقایسه شود. در بازه یکساله منتهی به ۶ مرداد ۱۴۰۵، صندوق رشدی کیان ۱۳۲.۶۶ درصد بازدهی داشته است، در حالی که شاخص کل بورس در همین مدت ۸۴.۳۴ درصد و شاخص هموزن ۷۲.۱۷ درصد رشد کردهاند.
این ارقام نشان میدهد که صندوق رشدی کیان حدود ۴۸ واحد درصد عملکرد بهتری نسبت به شاخص کل و ۶۰ واحد درصد بازدهی بیشتری نسبت به شاخص هموزن داشته است. این اختلاف قابل توجه بیانگر آن است که صندوق تنها همگام با رشد بازار حرکت نکرده، بلکه توانسته ارزشی فراتر از روند عمومی بورس برای سرمایهگذاران ایجاد کند.
چرا سرمایه گذاری در صندوق رشدی؟
یکی از معیارهایی که سرمایهگذاران حرفهای هنگام ارزیابی صندوقهای سرمایهگذاری به آن توجه میکنند، آلفا (Alpha) است. آلفا شاخصی است که نشان میدهد یک صندوق تا چه اندازه توانسته بالاتر از بازده مورد انتظار بازار عمل کند. به بیان ساده، اگر بازدهی یک صندوق صرفاً برابر با رشد شاخص کل بازار باشد، نمیتوان آن را نتیجه مدیریت فعال دانست؛ اما زمانی که صندوق بازدهی بیشتری نسبت به شاخص مرجع کسب میکند، آلفای مثبت شکل میگیرد.
به همین دلیل، آلفای مثبت یکی از معیارهای مهم در انتخاب صندوق سرمایهگذاری محسوب میشود، زیرا نشان میدهد بخشی از بازدهی صندوق حاصل تصمیمهای تحلیلی مدیران، انتخاب مناسب سهام، مدیریت ریسک و تخصیص صحیح داراییها بوده است. البته آلفا تنها یکی از شاخصهای ارزیابی است و نباید بهتنهایی مبنای تصمیمگیری قرار گیرد؛ عواملی مانند ثبات عملکرد، میزان ریسک، نقدشوندگی، سابقه مدیریت و ترکیب داراییها نیز در انتخاب یک صندوق مناسب نقش مهمی دارند.
نظر شما