پول‌های سرگردان به کجا می‌روند؟/ پیش‌بینی مسیر نقدینگی در ماه‌های آینده

با بررسی شرایط اقتصادی و سیاسی کشور، از تداوم اقبال نقدینگی به دارایی‌های دلاری خبر می‌دهند و صنایع تورم‌محور را از گزینه‌های جذاب سرمایه‌گذاری می‌دانند.نقدینگی در ماه‌های آینده در ۴ مسیر پیش بینی می شود.

۱- پیش‌بینی مسیر حرکت نقدینگی در ماه‌های آتی:
با توجه به روندهای اقتصادی حاکم بر کشور و تداوم پیامدهای ناشی از تنش‌های سیاسی و آسیب‌های اقتصادی پس از دوران جنگ، پیش‌بینی می‌شود که نقدینگی همچنان تمایل به دارایی‌های با پشتوانه ارزی داشته باشد. در واقع، در تمامی سناریوهای پیش‌رو — از سناریوی بدبینانه و بحران‌محور گرفته تا سناریوی خوش‌بینانه — دارایی‌های دلاری به عنوان یک پناهگاه امن عمل کرده و احتمال صعود نرخ ارز در تمامی این حالت‌ها مشهود است. بنابراین، نقدینگی در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، بیش از هر چیز به دنبال حفظ ارزش خود در برابر نوسانات احتمالی خواهد بود.

۲- صنایع با پتانسیل رشد بالا پس از بازگشایی بازار سرمایه:
در بازارهای مالی، پس از بازگشایی بورس، توجه سرمایه‌گذاران معمولاً به سمت صنایعی معطوف شد که با توجه به تورم کشور، افزایش قابل توجهی در مبالغ فروش و سودآوری داشته اند. صنایعی که توانسته‌اند رشد نرخ فروش خود را همگام با تورم جاری حفظ کرده و این رشد را به سودآوری واقعی تبدیل کنند، بیشترین اقبال را داشته و خواهند داشت. در این میان صنایع زیر قابل ذکر است:
- صنایع کالایی و غذایی: به دلیل ماهیت مصرفی و توانایی در انتقال هزینه‌های تورمی به مصرف‌کننده.
- صنایع دارویی: به دلیل ضرورت مصرف و ثبات تقاضا.
- صنایع پایه و ساختمانی (مانند سیمان): همگام با افزایش هزینه‌ها، افزایش نرخ محصولات در بورس کالا داشته‌اند.
- و...

۳- تبیین مفهوم سرمایه‌گذاری ناامن و ریسک‌های آن
اگر بخواهیم مفهوم «سرمایه‌گذاری ناامن» را در شرایط فعلی بررسی کنیم، می‌توان آن را از دو منظر «ریسک عملیاتی» و «ریسک مالی» تحلیل کرد. تجربه دوران جنگ نشان داد که برخلاف تصور عمومی، دارایی‌های مالی (انواع اوراق بهادار: صندوق‌های طلا، صندوق‌های درآمد ثابت و ...) از منظر عملیاتی دچار خلل نشدند و فرآیند معاملات با پایداری انجام شد. از نظر مالی نیز، سرمایه‌گذاری‌ای «ناامن» تلقی می‌شود که نتواند وظیفه اصلی خود یعنی «حفظ ارزش پول» را انجام داده و نرخ سود واقعی آن کمتر از تورم باشد. از سویی دیگر نقدشوندگی نیز یک معیار مهم به خصوص در شرایط بحرانی است. هر نوع دارایی که سرعت در نقد شدن با کاهش ارزش مواجه باشد با ریسک اساسی نقدشوندگی همراه خواهد بود و سرمایه‌گذاری ناامن محسوب می‌شود.

۴- معیارها و استراتژی‌های تصمیم‌گیری در انتخاب کلاس‌های دارایی:
تصمیم‌گیری هوشمندانه در انتخاب بازار، مستند به ایجاد توازن میان «نرخ بازده مورد انتظار»، «سطح ریسک‌پذیری» و «افق زمانی» است. انتخاب هر کلاس از دارایی‌ها بستگی به ویژگی‌های فردی سرمایه‌گذار دارد:
- سرمایه‌گذاران با دیدگاه بلندمدت: اگر معیار اصلی آن‌ها حفظ ارزش دارایی در بلندمدت باشد و نگران نقدشوندگی لحظه‌ای نباشند، دارایی‌های فیزیکی مانند مسکن گزینه مناسبی است.
- سرمایه‌گذاران با دیدگاه میان‌مدت و کوتاه‌مدت: افرادی که به دنبال نقدشوندگی بالا و توانایی مدیریت نوسانات قیمتی هستند، باید تمرکز خود را بر کلاس‌هایی نظیر طلا و بازار سهام معطوف کنند.
در نهایت، ملاک اصلی، تطابق اشتهای ریسک هر فرد با ویژگی‌های ذاتی بازار منتخب است.

شهاب خدابخشیان/ معاون شرکت مشاورسرمایه گذاری فاینتک