اصغر نصیری درگذشت

به گزارش صدای بورس،اصغر نصیری، کارگردان، تدوینگر و طراح صحنه سینما و تلویزیون، پس از آنکه به دلیل مشکلات تنفسی در بیمارستان غیاثی بستری شد، ساعاتی پیش درگذشت. اصغر نصیری زاده «میانه» بود و فعالیت حرفه‌ای‌اش در سینما را از اوایل دهه ۱۳۷۰ آغاز کرد.

اصغر نصیری کیست؟

اصغر نصیری زاده «میانه» بود و فعالیت حرفه‌ای‌اش در سینما را از اوایل دهه ۱۳۷۰ آغاز کرد. نخستین تجربه کارگردانی او مربوط به فیلم «مجروح جنگی» بوده است که در سال ۱۳۷۷ ساخته شد.

اصغر نصیری فارغ التحصیل رشته کارگردانی از مجتمع آموزشی سینما، فعالیت در عرصه سینما را از سال ۱۳۷۰ با عنوان های برنامه ریز، دستیار کارگردان و تدوینگر شروع کرد. اولین فیلم بلند سینمایی‌اش، مجروح جنگی که در سال ۱۳۷۷ ساخته شد در هفدهمین دوره جشنواره فیلم فجر و جشنواره دفاع مقدس حضور داشت. دومین فیلم بلندش «لوکوموتیوران» بود و «ستیز با درون» و «شغال» دیگر فیلم های سینمایی او هستند. فیلم‌هایی مانند «منفی هجده» و «اشک و سکوت» نیز در فهرست آثار او دیده می‌شوند.

اصغر نصیری در طول این سال‌ها به عنوان کارگردان، تدوینگر، طراح صحنه، تهیه‌کننده، نویسنده و مجری طرح در سینما فعالیت داشت. نصیری عضو پیوسته کانون کارگردانان سینمای ایران و عضو انجمن تهیه‌کنندگان مستقل سینمای ایران بود.

سوابق اصغر نصیری

تدوین

سریال هدف (۱۳۷۳)

مجروح جنگی (۱۳۷۷)

لوکوموتیوران (۱۳۷۹)

پارمیدا (۱۳۸۸)

فیلم آتش بس بیمارستان (۱۳۸۸)

شغال (۱۳۸۴)

ستیز با درون (۱۳۸۳)

سرزمین من سرسبز بود (۱۳۹۰)

اشک و سکوت (۱۳۹۲)

ماهرخ (۱۳۹۴)

مسلخ (۱۳۹۵)

جد خوب من (۱۳۹۷)

تهیه‌کننده و کارگردان

مجروح جنگی (۱۳۷۷) کارگردان و سرمایه‌گذار

لوکوموتیوران (۱۳۷۹) کارگردان

شغال (۱۳۸۴) کارگردان

آخرین حرف (۱۳۸۷) کارگردان

منفی هجده (۱۳۸۶) نویسنده و کارگردان

پارمیدا (۱۳۸۸)

فیلم آتش بس بیمارستان (۱۳۸۸)

سرزمین من سرسبز بود (۱۳۹۰)

ستیز با درون (۱۳۸۳) نویسنده و تهیه‌کننده و کارگردان

اشک و سکوت (۱۳۹۰) تهیه‌کننده و کارگردان

تله فیلم ماهرخ (۱۳۹۴) تهیه‌کننده و کارگردان

مسلخ (۱۳۹۵) نویسنده و کارگردان و تهیه‌کننده

ازدواج جنجالی (۱۴۰۰) تهیه‌کننده و کارگردان و نویسنده[۲]

طراح صحنه

مجروح جنگی (۱۳۷۷)

لوکوموتیوران (۱۳۷۹)

شغال (۱۳۸۴)

اصغر نصیری با حضور در زمینه‌های متفاوت فیلم‌سازی، از کارگردانی گرفته تا تدوین و طراحی صحنه- نمونه‌ای از سینماگر «چندوجهی» بود. تجربه چند دهه‌ای او در سینمای ایران و مشارکت در آثار متنوع، بخشی از میراث سینمایی کشور به شمار می‌آید.