کمیته اضطرار آلودگی هوا چه مواقعی تشکیل می‌شود؟

به گزارش صدای بورس، آلاینده‌های هوا عبارتند از مونوکسید کربن، ازن، دی‌اکسید نیتروژن، دی‌اکسید گوگرد، ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرون و ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون؛ آنچه که بیشتر از همه و خطرناک‌تر از سایر آلاینده‌ها می‌تواند سلامت انسان را تهدید کند، ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون یا همان ریز آلاینده‌ها است که حتی از ماسک‌های معمولی هم عبور کرده و در ریه انسان ته‌نشین می‌شود. اما تا چه میزان وجود این ذرات معلق در هوا طبیعی است؟

بر اساس استاندارهای موجود، میزان ذرات محلول در یک کیلوگرم هوا مقیاس تعیین حد مجاز یا غیرمجاز ذرات معلق در هوا است که با استاندارد میلی‌گرم محلول در یک کیلوگرم هوا(PPm) سنجیده می‌شود.

در صورتیکه حد شاخص ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون کمتر از ۵۰ پی‌پی‌ام باشد، هوا در شرایط پاک قرار دارد. برای مثال در ۹ ماهه اول سال ۹۴ شهر تهران تنها ۹ روز هوای پاک را تجربه کرده است. در صورتیکه شاخص بین ۵۰ تا ۱۰۰ واحد قرار بگیرد، هوا در وضعیت سالم قرار دارد و مشکلی در هوا وجود ندارد؛ هرچند که هوا پاک تلقی نمی‌شود.

اگر شاخص بالاتر از عدد ۱۰۰ و زیر ۱۵۰ باشد، در این صورت هوا برای گروه‌های حساس مانند بیماران قلبی و ریوی، کودکان، سالمندان و زنان باردار، ناسالم تلقی شده و به این گروه از افراد توصیه می‌شود در شرایطی که هوا ناسالم است از فعالیت در هوای آزاد پرهیز کنند. اما اگر شاخص ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون بالاتر از عدد ۱۵۰پی‌پی‌ام قرار بگیرد. در این صورت هوا برای همه گروه‌های انسانی و جنسیتی ناسالم تلقی شده و اصطلاحا هوا در وضعیت «هشدار» قرار می‌گیرد.

اما اگر آلودگی‌ هوا تداوم پیدا کرده به بالاتر از عدد ۲۰۰ برسد، در این صورت وضعیت هوا در شرایط بسیار ناسالم یا همان اضطرار قرار گرفته که باید اقدامات فوری جهت کاهش آلودگی هوا صورت گیرد. در چنین شرایطی معمولا دید افقی به دلیل غلظت آلاینده‌ها کاهش یافته و امکان تردد در هوای آزاد برای عموم مردم خطرناک تلقی می‌شود. اما قانون برای چنین مواقعی چه توصیه‌ای دارد؟

قانون در زمان آلودگی هوا

ماده ۷ ‌قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا مصوب ۱۳۷۴ در خصوص زمان‌هایی که کیفیت هوا به وضیعت هشدار می‌رسد، مقرر کرده است که «در مواقع اضطراری که به علت کیفیت خاص جوی، آلودگی هوای شهرها به حدی برسد که به تشخیص وزارت بهداشت، درمان و آموزش‌پزشکی سلامت انسان و محیط زیست را شدیداً به مخاطره بیاندازد، سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری وزارت کشور، شهرداری‌ها و نیروی‌انتظامی جمهوری اسلامی ایران ممنوعیت‌ها یا محدودیت‌های موقت زمانی، مکانی و نوعی را برای منابع آلوده‌کننده برقرار می‌کند و بلافاصله مراتب‌را از طریق رسانه‌های همگانی به اطلاع عموم خواهد رسانید.»

همچنین بر اساس دستورالعمل اجرایی وضعیت اضطراری آلودگی هوا که بر اساس تبصره ۶ قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا به تصویب شورای عالی ترافیک رسیده و در آن وظایف دستگاه‌های مختلف در این شرایط تعیین شده، در شرایط پایداری و وارونگی دما در صورتی که سازمان هواشناسی برای حداقل ۴۸ ساعت پدیده وارونگی دما و پایداری را پیش بینی کند، کمیته بهداشت هوای وزارت بهداشت یکی از شرایط سه گانه هشدار، اضطرار و بحران را با توجه به میزان آلاینده‌ها اعلام می کند و پس از آن کمیته نظارت بر هماهنگی مواقع اضطراری آلودگی هوا مرکب از نمایندگان تام الاختیار سازمان حفاظت از محیط زیست، وزارت بهداشت، وزارت کشور و سازمان هواشناسی با مسئولیت استانداری تشکیل می شود تا تصمیمات لازم را بر اساس دستورالعمل موجود اتخاذ و نتایج نیز از طریق دبیر کمیته به اطلاع مردم می رسد.

یکی از تصمیمات رایج در این شرایط، تعطیلی مدارس، اجرای طرح زوج و فرد و ممنوعیت تردد در سطح شهر، تعطیلی کارخانه‌های آلاینده و در نهایت تعطیلی ادارات در شرایط بحرانی است.

منبع:شرق