با تغییر تخفیف خوراک میعانات گازی و در حالی که کرک‌اسپردها همچنان در سطوح بالایی قرار دارند، پالایشی‌ها بار دیگر به یکی از گزینه‌های جذاب بازار تبدیل شده‌اند؛ آن هم در شرایطی که حتی سناریوی افت ۴۰ درصدی کرک‌اسپرد نیز نتوانسته چشم‌انداز سودآوری این گروه را چندان تضعیف کند.

به گزارش صدای بورس،‌ در شرایطی که بازار سرمایه در روزهای پایانی شهریورماه همچنان با ابهامات سیاست‌گذاری دست‌وپنجه نرم می‌کند، انتشار خبر افزایش تخفیف خوراک میعانات گازی در تاریخ ۲۲ شهریور، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین محرک‌های بنیادی صنعت پالایش، بار دیگر توجه فعالان بازار را به این گروه جلب کرده است؛ مصوبه‌ای که در صورت تأیید نهایی هیئت وزیران، با اثرگذاری از ۳۱ تیرماه به بعد، در صورت‌های مالی شرکت‌ها منعکس خواهد شد و می‌تواند سود فصل تابستان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

بر اساس جزئیات اعلام‌شده، ساختار جدید تخفیف‌ها شامل کاهش تخفیف نفت خام سبک از ۵ به ۲.۵ دلار و نفت خام سنگین از ۶ به ۴ دلار است، در حالی‌که تخفیف میعانات گازی از حدود ۲ دلار به ۳.۱ دلار افزایش یافته است. این تغییر عملاً به معنای افزایش نسبی بهای تمام‌شده برای پالایشگاه‌های مبتنی بر نفت خام و در مقابل، بهبود مستقیم حاشیه سود برای مصرف‌کنندگان میعانات گازی است؛ موضوعی که می‌تواند ترکیب سودآوری شرکت‌ها را دستخوش تغییر کند.

با این حال، تحلیل سودآوری این صنعت بدون در نظر گرفتن متغیرهای کلیدی همچون کرک‌اسپرد و نرخ ارز ناقص خواهد بود. بر همین اساس، سناریوهای مختلفی با فرض کاهش ۳۰ و ۴۰ درصدی کرک‌اسپردها و نرخ دلار ۱۷۰ و ۱۹۰ هزار تومانی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج این بررسی‌ها نشان می‌دهد حتی در سناریوهای محافظه‌کارانه نیز سطح سودآوری پالایشی‌ها در محدوده قابل اتکایی باقی می‌ماند.

در سناریوی میانه (کاهش ۳۰ درصدی کرک‌اسپردها)، برآوردها به شرح زیر است:

در سناریوی بدبینانه‌تر (کاهش ۴۰ درصدی کرک‌اسپردها)، اگرچه سود شرکت‌ها تعدیل می‌شود، اما نسبت‌های ارزش‌گذاری همچنان در سطوح پایینی باقی می‌ماند:

این اعداد به‌خوبی نشان می‌دهد که حتی با فرض افت قابل توجه کرک‌اسپردها، صنعت پالایش همچنان از منظر ارزندگی در محدوده جذابی قرار دارد. از سوی دیگر، افزایش نرخ دلار به ۱۹۰ هزار تومان به‌عنوان یک محرک قوی، سود اسمی شرکت‌ها را تقویت کرده و در اغلب موارد منجر به کاهش بیشتر نسبت P/E می‌شود.

نکته کلیدی در این میان، اثر متفاوت تغییرات خوراک بر شرکت‌هاست؛ جایی که افزایش تخفیف میعانات گازی، به‌طور مستقیم حاشیه سود شرکت‌هایی مانند ستاره خلیج فارس و مجموعه‌های مرتبط با آن را تقویت می‌کند و این اثر می‌تواند از طریق هلدینگ‌هایی نظیر تاپیکو و شستا نیز به بازار منتقل شود. در مقابل، پالایشگاه‌های مبتنی بر نفت خام اگرچه با رشد هزینه خوراک مواجه می‌شوند، اما سطح بالای کرک‌اسپردها که در ماه‌های اخیر به محدوده ۳۰ دلار رسیده تا حد زیادی این فشار را خنثی می‌کند.

در مجموع، اگرچه این مصوبه هنوز در انتظار تصویب نهایی است، اما انتشار آن در ۲۲ شهریور و احتمال اثرگذاری عطف به ماسبق از پایان تیرماه، سیگنالی مهم برای بازار محسوب می‌شود و در انتها برآیند سناریوهای مختلف نشان می‌دهد صنعت پالایش در شرایط فعلی از منظر سودآوری در موقعیت باثباتی قرار دارد و در صورت تثبیت متغیرهای کلان، می‌تواند همچنان یکی از گروه‌های مورد توجه بازار باقی بماند.