این سهم‌ها با افزایش قیمت شکر شیرین‌تر می‌شوند

علی مهرپور، کارشناس بازار سرمایه در گفت‌وگویی با صدای بورس به افزایش و اصلاح نرخ فروش شکر سفید و تاثیر آن بر سهام شرکت‌های صنعت قند و شکر اشاره کرد و گفت: افزایش قیمت شکر تأثیرات متفاوتی بر شرکت‌های تولیدکننده شکر در مناطق مختلف ایران، به ویژه غرب، جنوب و شرق کشور، دارد که این تفاوت عمدتاً ناشی از تفاوت در مدل‌های پرداخت به کشاورزان و همچنین میزان دسترسی به مواد اولیه است.

وی افزود: برای شرکت‌های مستقر در جنوب و غرب کشور، افزایش قیمت‌ها معمولاً بسیار مطلوب است و منجر به افزایش قابل توجه سودآوری می‌شود. این مطلوبیت به این دلیل است که ساختار پرداخت آن‌ها به گونه‌ای است که ریسک نقدینگی را کاهش می‌دهد زیرا که در این مناطق، شرکت‌ها اغلب پس از فرآوری و فروش شکر، بهای چغندر را به کشاورزان پرداخت می‌کنند که این امر موجب می‌شود که شرکت‌ها درگیر مشکل جریان نقدی ناشی از خرید اولیه چغندر نشوند و از مزیت افزایش قیمت فروش به طور کامل بهره‌مند گردند.

مهرپور اظهار داشت: به عنوان مثال، شرکتی با فروش سالانه ۲ هزار میلیارد تومان و سود ۴۰۰ میلیارد تومانی، با افزایش قیمت‌ها، فروش خود را تا ۴ هزار میلیارد تومان و سود را تا ۷۰۰ میلیارد تومان افزایش می‌دهد. این امر نسبت P/E شرکت را نیز بهبود می‌بخشد که این بهبود ساختاری، نه تنها در کوتاه‌مدت، بلکه در بلندمدت نیز برای شرکت‌های جنوب و غرب کشور یک مزیت رقابتی محسوب شده و عملکرد کلی آن‌ها را به شکل مطلوبی ارتقا می‌دهد.

کارشناس بازار سرمایه تصریح کرد: اما وضعیت برای کارخانه‌های واقع در شرق کشور، به ویژه در مناطقی مانند مشهد، تربت حیدریه و تربت جام، کاملاً متفاوت است به طوری که این شرکت‌ها با چالش‌های جدی‌تری در زمینه تأمین مواد اولیه مواجه هستند و یکی از موانع اصلی در شرق کشور، کمبود نسبی چغندر قند است که این کمبود باعث می‌شود که کشاورزان در زمان تحویل محصول، طلب پرداخت نقدی اولیه کنند، که این امر جریان نقدی شرکت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد.

وی خاطرنشان کرد: در این مناطق، کشاورزان قدرت چانه‌زنی بیشتری دارند و قیمت خرید چغندر را تعیین می‌کنند. به دلیل کمبود عرضه، شرکت‌ها مجبورند چغندر را حتی گران‌تر از قیمت مصوب خریداری کنند، که حاشیه سود را تضعیف می‌کند؛ برای مثال، شرکتی با فروش ۱ هزار میلیارد تومانی و سود ۱۰۰ میلیارد تومانی، با افزایش قیمت‌ها، فروش اسمی‌ آن ۲ برابر می‌شود، اما سود خالص آن به دلیل افزایش هزینه‌های خرید چغندر و نیاز به نقدینگی بالا برای پرداخت به کشاورزان، ممکن است افزایش چندانی نکند یا حتی با خطر زیان‌دهی مواجه شود.

مهرپور ادامه داد: در منطقه شرق کشور، ۸ کارخانه تولیدکننده شکر فعال هستند، اما میزان تولید شکر در این منطقه تنها حدود ۴۰ درصد از کل ظرفیت کارخانه‌ها را پوشش می‌دهد که نشان‌دهنده عمق مشکل کمبود چغندر است همچنین این کمبود باعث می‌شود که کارخانه‌های شرق مجبور شوند برای تأمین نیاز خود، چغندر را از مناطق غربی یا جنوبی کشور حمل کنند. این امر هزینه‌های سنگین حمل‌ونقل را به ساختار هزینه‌ای آن‌ها اضافه می‌کند؛ علاوه بر این، کشاورزان در شرق به صورت کلونی عمل کرده و قیمت‌ها را بر اساس مذاکره و نه قیمت مصوب تعیین می‌کنند

کارشناس بازار سرمایه در پایان افزود: بنابراین، تأثیر افزایش قیمت شکر بر سهام شرکت‌های شرق کشور ناچیز یا بدون اثر است، سهام شرکت‌های غرب کشور تأثیر متوسط رو به بالا و سهام شرکت‌ها جنوب کشور رشد قابل توجهی در کوتاه‌مدت و بلندمدت دریافت می‌کنند.