انتقاد از اسراف انرژی برای گرم نگه داشتن ایران مال

به گزارش صدای بورس،مصطفی هاشمی طبا در روزنامه شرق نوشت: اول به دلیلی به مرکز ایران‌مال در غرب تهران رفتم، آن‌قدر فضای به آن بزرگی و با آن ارتفاع گرم بود (قابل توجه آنکه حرارت معمولا به بالا می‌رود یعنی اگر در کف حرارت ۲۰ درجه باشد، در ارتفاع هشت‌متری حتما ۲۸ درجه خواهد بود) و در کف و در محلی که مردم تردد می‌کردند، بی‌تردید حرارت ۲۸ درجه سانتی‌گراد بود و معلوم بود در حالی که نقاط سردسیر کشور سرمای منفی ۲۰ درجه را می‌گذرانند و گاز کارخانجات قطع می‌شود، در مصرف گاز آن‌قدر اسراف می‌کنند که مردم از گرما لباس روی خود را درمی‌آورند.

دوم روز تولد مولای متقیان علی(ع) برای زیارت به حضرت عبدالعظیم حسنی و حضرت حمزه بن موسی(ع) رفته بودم.

نشانگر نصب‌شده در آن محل درجه حرارت ۲۶ و ۲۷ درجه را نشان می‌داد و خدامی که با آنان صحبت کردم و تذکر دادم که مردم با لباس کامل در اینجا هستند و بعضا کاپشن یا پالتوی خود را درآورده‌اند، نیاز به این گرما ندارند و دولت هم درجه سانتی‌گراد ۲۰ را برای خانه‌ها توصیه کرده و پرسش کردم چرا اسراف می‌کنید، متأسفانه برخی از آنان ناراحت می‌شدند و می‌گفتند پس بگویید در امامزاده را هم ببندند.

چگونه این اماکن بزرگ عمومی مورد رصد قرار نمی‌گیرند؟ در همین ناترازی برق چه لزومی دارد که برخی اماکن با روشنایی ۶۰۰ تا هزار لوستر محل خود را برق بیندازند! حال اگر دقت کنیم علاوه بر اسراف اقتصادی، در سخن، در رفتار، در تبلیغ، در روابط فی‌مابین و در روابط خارجی همین‌گونه اسراف‌ها وجود دارد و باعث فساد و نابسامانی می‌شود.

دولت به‌ جای قطع برق و گاز کارخانجات و اولویت‌دادن به مصارف شهری یا روشنایی اگر به همه اعلام می‌کرد که لازم است از آخرین قبض خود ۲۵ درصد صرفه‌جویی کنند، آیا مجبور به تعطیل‌کردن کارخانجات و لطمه به صنایع و اقتصاد کشور می‌شد؟

بزرگی فهرست اسراف‌هایی که در کشور ما می‌شود، غیرقابل تصور است و اصلاح شیوه‌های مصرف اقتصادی چه در دولت، چه در شرکت‌های دولتی یا خصوصی یا مردم بسیار عبرت‌آموز است و به تنهایی ثروتی را تشکیل می‌دهد که نیازی به سرمایه‌گذاری خارجی نداشته باشیم و حتما با رعایت عدم اسراف شرایط زیستی در جامعه ما بهتر و روان‌تر نیز خواهد شد و به جای مشاغل زائد ناشی از اسراف، مشاغل مثبت‌ زاده خواهد شد. بدیهی است اگر دیگر گونه‌های اسراف به‌جز اسراف اقتصادی را نیز مدنظر قرار دهیم، زندگی شایسته‌ای می‌تواند برای نسل ما و نسل‌های آینده به ارمغان آورد. فراموش نکنیم اسراف در منابع طبیعی، دزدی از حقوق نسل‌های آینده است.

اینکه دولت راحت‌ترین کار یعنی قطع گاز و برق را انجام دهد و در پی تنظیم امور و سیستم‌دادن به مسائل نباشد و آن را سخت شمرد، آیا پاسخی برای حرکت در تنگناهای کار و مقاومت است؟