به گزارش صدای بورس، بررسی عملکرد نمادهای عرضه‌اولیه‌شده از ابتدای سال جاری نشان می‌دهد تازه‌واردهای بازار سرمایه بازدهی‌های متفاوتی را تجربه کرده‌اند؛ به‌طوری‌که رشد برخی نمادها از ۱۰۰ درصد عبور کرده، اما تعدادی دیگر با افت سنگین قیمت مواجه شده‌اند. این اختلاف عملکرد، در کنار فاصله قیمت روز برخی سهام با ارزش برآوردشده آن‌ها، ضرورت توجه به تحلیل بنیادی و مدیریت ریسک را برای سرمایه‌گذاران برجسته می‌کند.
«داروند» در صدر جدول بازدهی
در صدر جدول بازدهی، نماد «داروند» با رشد بیش از ۱۴۴ درصدی نسبت به قیمت عرضه قرار دارد. پس از آن، «غزنجان» با حدود ۱۱۹ درصد و «وفیروزه» با نزدیک به ۱۰۶ درصد افزایش قیمت، بیشترین بازدهی را ثبت کرده‌اند. این رشدها نشان می‌دهد تقاضای بالا، انتظارات مثبت و محدودیت عرضه در روزهای ابتدایی معاملات می‌توانند قیمت سهام تازه‌وارد را به‌سرعت افزایش دهند. با این حال، رشد قابل‌توجه قیمت لزوماً به معنای ارزندگی سهم نیست و تداوم آن به وضعیت بنیادی شرکت و چشم‌انداز سودآوری بستگی دارد. در سوی دیگر بازار، نماد «ذرت» با افت نزدیک به ۵۳ درصدی، بیشترین زیان را در میان نمادهای بررسی‌شده تجربه کرده است. «شیفته» و «رانیز» نیز بازدهی منفی داشته‌اند. این عملکرد متفاوت نشان می‌دهد عرضه اولیه به‌تنهایی تضمینی برای کسب سود نیست و عواملی مانند کیفیت سود، وضعیت عملیاتی شرکت، شرایط صنعت و تحقق پیش‌بینی‌های مالی می‌توانند بر مسیر قیمت اثر بگذارند.
دلایل سبقت قیمت از نرخ ارزش‌گذاری
بررسی روش‌های ارزش‌گذاری از جمله تنزیل سود تقسیمی (DDM)، جریان نقدی آزاد صاحبان سهام (FCFE)، نسبت قیمت به سود (P/E)، خالص ارزش دارایی‌ها (NAV) و ضرایب مقایسه‌ای نیز اهمیت فاصله میان قیمت بازار و ارزش برآوردی را نشان می‌دهد.
در برخی موارد، قیمت روز سهام بالاتر از میانگین موزون ارزش‌گذاری قرار گرفته و اختلاف قابل‌توجهی با برآوردهای بنیادی دارد. چنین شکافی می‌تواند از انتظارات خوش‌بینانه، شناوری محدود سهام، کمبود عرضه یا هیجان معاملاتی ناشی شود. البته ارزش‌گذاری به روش‌های مختلف، نتایج متفاوتی به همراه دارد و مقایسه قیمت بازار با ارزش برآوردی باید با توجه به مفروضات هر روش انجام شود. بنابراین، نمی‌توان صرفاً بر اساس بالاتر بودن قیمت از یک برآورد، درباره حبابی بودن سهم نتیجه‌گیری کرد؛ اما تداوم فاصله معنادار میان این دو، ضرورت بررسی دقیق‌تر را افزایش می‌دهد.
در ماه‌های آینده، افزایش عرضه سهام، انتشار گزارش‌های مالی جدید و مشخص‌تر شدن عملکرد واقعی شرکت‌ها می‌تواند بر انتظارات سرمایه‌گذاران اثر بگذارد و زمینه تعدیل قیمت‌ها را فراهم کند. به‌ویژه نمادهایی که رشد آن‌ها بیشتر متکی بر هیجان و محدودیت عرضه بوده، ممکن است در برابر تغییر جریان تقاضا آسیب‌پذیرتر باشند.
عملکرد عرضه‌های اولیه امسال تصویری دوگانه از بازار سرمایه ارائه می‌کند؛ از یک سو، بازدهی‌های سه‌رقمی و از سوی دیگر، افت‌های سنگین قیمت. ازاین‌رو، سرمایه‌گذاران باید علاوه بر بازدهی گذشته، ارزش ذاتی، کیفیت سودآوری، وضعیت مالی و نقدشوندگی سهام را نیز در تصمیم‌گیری لحاظ کنند. رشد قیمت به‌تنهایی معیار مناسبی برای خرید نیست و بررسی بنیادی می‌تواند از تصمیم‌گیری بر پایه هیجان و افزایش ریسک زیان جلوگیری کند.
-
محمد علی ایروانیان - خبرنگـار
-
هفته‌نامه اطلاعات بورس ۶۵۱