رشد درآمدی چند نماد شیمیایی و پتروشیمی در گزارش‌های ماهانه، توجه بازار را به کیفیت این رشد و چشم‌ انداز سودآوری این صنایع جلب کرده جایی که افزایش فروش لزوما به معنای افزایش سود نیست.

به گزارش صدای بورس، گزارش‌های ماهانه «شاملا»، «شملی»، «شپلی» و «شمواد» یک تصویر مشترک را پیش روی بازار گذاشته‌اند، رشد فروش در این نمادها دیگر یک اتفاق مقطعی نیست و در برخی شرکت‌ها به جهش درآمد تجمعی رسیده است. «شاملا» با رشد ۵۴ درصدی، «شملی» با رشد ۴۲ درصدی، «شپلی» با رشد ۳۸ درصدی و «شمواد» با رشد ۲۳ درصدی درآمد نسبت به مدت مشابه سال قبل، حالا با یک سوال مهم‌تر روبه‌رو هستند، این رشد درآمد تا چه اندازه به سود تبدیل خواهد شد؟

در «شاملا» فروش مرداد به ۸۷۴۹ میلیارد ریال رسید رقمی که برای این شرکت یک ماه خاص محسوب می‌شود، شهریور اگرچه با افت همراه شد و به ۵۴۸۴ میلیارد ریال رسید اما مجموع فروش ۶ماهه را به ۴۰۷۱۶ میلیارد ریال رساند. رشد فروش در این نماد در شرایطی اهمیت دارد که تغییرات نرخ فروش و کاهش مبنای محاسبه حقوق دولتی معدن میقان نیز می‌تواند بر بهای تمام‌ شده اثرگذار باشد.

اما «شملی» در مسیر دیگری حرکت کرده است، فروش این نماد در شهریور به ۵۳۴۱ میلیارد ریال رسید و مجموع درآمد شرکت در ۱۲ماهه به ۲۱۱۲۳ میلیارد ریال رسید، رقمی که نسبت به دوره‌های قبلی رشد محسوسی نشان می‌دهد. در کنار رشد فروش صورت‌های مالی نیز نشانه‌هایی از انتقال این رشد به سودآوری داشته‌اند موضوعی که باعث شده عملکرد درآمدی شرکت بیش از گذشته مورد توجه بازار قرار گیرد.

در «شپلی» اما ماجرا جدی‌تر است، شرکت پلی‌اکریل ایران در ۹ماهه منتهی به شهریور ۱۴۰۵، ۷۹۵۷ میلیارد تومان درآمد عملیاتی ثبت کرده که نسبت به دوره مشابه سال قبل ۱۳۵ درصد بیشتر است فروش شهریورماه نیز به حدود ۱۳۸۰ میلیارد تومان رسیده است با این حال، در این نماد همچنان سوال اصلی فقط میزان فروش نیست بلکه اینکه رشد درآمد تا چه اندازه می‌تواند وضعیت سودآوری شرکت را تغییر دهد اهمیت بیشتری دارد.

«شمواد» نیز در پایان سال مالی خود با رشد قابل توجه درآمد مواجه شده است، مجموع فروش شرکت به حدود ۵۹۲۶۰ میلیارد ریال رسیده و در ماه‌های اخیر نیز رکوردهای فروش ثبت شده است. در کنار آن فروش حدود ۲۱۵۰ تن محصول به «شپلی» در شهریور با ارزشی نزدیک به ۴۹۰ میلیارد تومان، بخشی از جریان درآمدی اخیر شرکت بوده است.

با این حال، چهار نماد یک نقطه مشترک دارند: بازار دیگر صرفا به رقم فروش نگاه نمی‌کند. رشد نرخ فروش، مقدار تولید و فروش، هزینه مواد اولیه و در نهایت حاشیه سود تعیین می‌کند که این اعداد بزرگ در گزارش‌های ماهانه در صورت‌های مالی بعدی به سود واقعی تبدیل می‌شوند یا نه.