رشد ۲۶۰ درصدی صادرات کپشیر

به گزارش صدای بورس، رشد قابل توجه فروش صادراتی در کنار تداوم تولید بالاتر از ظرفیت اسمی، تصویری متفاوت از عملکرد شرکت پشم شیشه ایران (کپشیر) در سال‌های اخیر ترسیم کرده است. ضمن اینکه کارخانه جدید می تواند سکوی پرتاب کپشیر به بازارهای بزرگ‌تر باشد.

بررسی عملکرد شرکت پشم شیشه ایران نشان می‌دهد که کپشیر در شرایطی که بسیاری از واحدهای تولیدی با محدودیت‌های انرژی، افزایش هزینه‌ها و نوسانات اقتصادی مواجه هستند، توانسته همزمان با افزایش بهره‌وری خطوط تولید، بازارهای صادراتی خود را توسعه دهد و اجرای بزرگ‌ترین پروژه توسعه‌ای خود را نیز با وجود چالش‌های ناشی از تحریم‌ها و محدودیت‌های بین‌المللی ادامه دهد.

مانده تسهیلات کپشیر از ۱۴۰۴/۳/۳۱ تا ۱۴۰۵/۳/۳۱ از ۲۱۴ میلیارد تومان به ۵۸۶ میلیارد تومان رسیده که نشان دهنده مصرف این تسهیلات در پروژه جدید احداث کارخانه جدید کپشیر می‌باشد.

رشد چشمگیر صادرات

یکی از مهم‌ترین نکات عملکرد کپشیر در سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵، رشد قابل توجه فروش صادراتی است.

بر اساس عملکرد منتشر شده، فروش صادراتی شرکت از ۱۹.۳ میلیارد تومان در سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۴ به ۶۹.۹ میلیارد تومان در مدت مشابه سال جاری رسیده که نشان‌دهنده رشد بیش از ۲۶۰ درصدی درآمدهای صادراتی است.

در همین دوره، فروش داخلی نیز از ۲۸۰.۷ میلیارد تومان به ۵۷۷.۶ میلیارد تومان افزایش یافته و مجموع درآمد شرکت پس از کسر برگشت از فروش، از حدود ۳۰۰ میلیارد تومان به ۶۴۲.۹ میلیارد تومان رسیده است؛ به عبارتی درآمد عملیاتی شرکت در بهار امسال بیش از ۱۱۴ درصد رشد کرده است.رشد فروش داخلی و صادراتی به صورت همزمان، بیانگر آن است که توسعه بازارهای خارجی، جایگزین بازار داخلی نشده، بلکه به عنوان موتور دوم رشد درآمدهای شرکت عمل کرده است.

صادرات؛ بخشی از راهبرد توسعه بازار

بررسی عملکرد کپشیر نشان می دهد که توسعه صادرات صرفاً یک هدف کوتاه‌مدت نیست، بلکه در زمره راهبردهای اصلی هیئت‌مدیره قرار دارد. شرکت در برنامه‌های خود بر توسعه بازارهای صادراتی، تنوع‌بخشی به بازارها و افزایش فروش محصولات سودآور تأکید کرده است.

همچنین بر اساس سیاست‌های فروش شرکت، تمام فروش‌های صادراتی به صورت دلاری انجام می‌شود و قیمت محصولات بر مبنای نرخ روز ارز و پس از تأیید هیئت‌مدیره تعیین می‌شود. تحویل محموله‌های صادراتی نیز عمدتاً جلوی درب کارخانه انجام می‌شود. این شیوه فروش ضمن ایجاد درآمد ارزی، ریسک‌های حمل‌ونقل بین‌المللی را نیز برای شرکت کاهش می‌دهد.

تولید فراتر از ظرفیت اسمی

یکی دیگر از ویژگی‌های عملکرد کپشیر، استمرار تولید در سطوحی بالاتر از ظرفیت اسمی کارخانه است.ظرفیت اسمی کارخانه پشم شیشه ایران سالانه ۹ هزار تن است، اما ظرفیت عملی خطوط تولید به ۱۰ هزار و ۸۶ تن رسیده است. در سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۵ نیز شرکت برای این دوره ظرفیت عملی ۲ هزار و ۶۰۰ تن را پیش‌بینی کرده بود، اما تولید واقعی به ۲ هزار و ۷۲۴ تن رسید و از برنامه تولید نیز فراتر رفت.

اگرچه شرکت علت مستقیمی برای این موضوع اعلام نکرده است، اما بررسی راهبردها و برنامه‌های مدیریتی نشان می‌دهد تمرکز بر بهبود مستمر فرآیندها، افزایش بهره‌وری، کاهش ضایعات، ارتقای راندمان تولید و بهینه‌سازی عملیات از جمله اقداماتی بوده که می‌تواند در دستیابی به این سطح از تولید نقش داشته باشد. این رویکردها در برنامه‌های راهبردی هیئت‌مدیره نیز مورد تأکید قرار گرفته‌اند.

آماده‌سازی برای مرحله بعدی رشد

در کنار بهبود عملکرد عملیاتی، مهم‌ترین برنامه توسعه‌ای شرکت، احداث کارخانه جدید در منطقه ویژه اقتصادی شیراز است.

بر اساس آخرین گزارش مدیریت، این پروژه تا پایان خرداد ۱۴۰۵ به ۷۱.۳۹ درصد پیشرفت رسیده است. قرارداد اصلی تأمین ماشین‌آلات با شرکت ایتالیایی تقریباً به طور کامل اجرا شده و تجهیزات اصلی شامل فیبراژ، کوره و تونل حرارتی وارد کشور شده‌اند. همچنین بخش قابل توجهی از عملیات مهندسی و ساخت تجهیزات تکمیل شده است.

با این حال، مدیریت شرکت اعلام کرده است که به دلیل شرایط ناشی از تحولات بین‌المللی، محدودیت‌های مرتبط با اسنپ‌بک و اختلال در روند حمل تجهیزات، بخشی از برنامه زمان‌بندی پروژه تحت تأثیر قرار گرفته و مذاکرات برای انتقال ادامه قرارداد به یک شرکت ثالث در حال انجام است.

این کارخانه با ظرفیت سالانه ۱۴ هزار تن انواع پشم شیشه طراحی شده و علاوه بر افزایش ظرفیت تولید، امکان تولید محصولات جدید و متنوع‌تری را برای شرکت فراهم خواهد کرد.

نگاه به آینده

بررسی عملکرد کپشیر نشان می‌دهد رشد این شرکت فقط به افزایش نرخ فروش محصولات محدود نبوده است. افزایش تولید فراتر از ظرفیت اسمی، توسعه بازارهای صادراتی، رشد درآمدهای عملیاتی و پیشرفت پروژه کارخانه جدید، چهار محور اصلی برنامه توسعه شرکت را تشکیل می‌دهند.

از این منظر، به نظر می‌رسد کپشیر در حال عبور از مرحله بهره‌برداری حداکثری از ظرفیت‌های موجود و ورود به دوره‌ای جدید از توسعه است؛ دوره‌ای که در صورت بهره‌برداری از کارخانه جدید، می‌تواند ظرفیت تولید، تنوع محصولات و حضور شرکت در بازارهای داخلی و صادراتی را بیش از پیش تقویت کند.