آسیب کدام کسب‌وکار از قطع اینترنت بیشتر است؟

به گزارش صدای بورس،کسب‌وکارهای حوزه فروش آنلاین، کسب‌وکارهای کوچک خانگی و فریلنسرها فقط بخشی از جامعه آسیب‌دیده از قطع اینترنت به حساب می‌آیند.

وقتی اینترنت از دسترس خارج می‌شود، همه‌چیز تقریبا یک‌ شبه تغییر می‌کند. فروشگاه‌های اینترنتی ناگهان با سکوت صفحه‌ سفارش‌ها روبه‌رو می‌شوند، پرداخت‌ها مختل می‌شود، پروژه‌ها نیمه‌کاره می‌ماند و تیم‌ها در شرایطی پر از استرس و بلاتکلیفی تلاش می‌کنند اوضاع را سر پا نگه دارند.

در کنار اینها فضای جنگ و بی‌ثباتی هم تاثیر عمیقی بر رفتار مردم و سرمایه‌گذاران دارد. سرمایه‌گذارها ریسک‌گریزتر می‌شوند، تصمیمات مالی کندتر گرفته می‌شود و جریان سرمایه به سمت حوزه‌هایی می‌رود که احتمال ضربه خوردن‌ آنها کمتر است.

از سوی دیگر کاربران هم اولویت‌هایشان تغییر می‌کند؛ خریدهای غیرضروری کمتر و توجه‌شان بیشتر به نیازهای ضروری معطوف می‌شود. این تغییر رفتار به‌خصوص برای استارت‌آپ‌هایی که هنوز به یک درآمد پایدار نرسیده‌اند فشار مضاعف ایجاد می‌کند. آنها بین کمبود سرمایه و کاهش فروش گیر می‌افتند و طبیعی است که اولین تبعات آن روی منابع انسانی دیده شود.

تعدیل نیرو در چنین شرایطی فقط یک اقدام اقتصادی نیست؛ یک بحران انسانی و سازمانی است اکنون تعداد نیروهای تعدیل شده به گفته غلامحسین محمدی، معاون وزیر کار به‌طور مستقیم، منجر به بیکاری یک‌میلیون نفر و غیرمستقیم دو میلیون نفر شده است.

روابط عمومی یکی از کسب و کارهای حوزه فروش آنلاین درباره تجربه این استارت‌آپ در دوره نبود اینترنت معتقد است بخش قابل‌توجهی از ورودی این کسب‌وکارها حتی آن‌هایی که در اینترنت داخلی نیز فعال بودند از طریق گوگل تامین می‌شد. با از دسترس خارج شدن گوگل این منبع ورودی عملا از بین رفته بود.

از سوی دیگر ابزارهایی که این کسب‌وکارها برای فعالیت‌های خود استفاده می‌کردند نیز با اختلال مواجه شدند. بسیاری از این ابزارها مبتنی بر اینترنت جهانی هستند و بدون دسترسی به آن قابل استفاده نیستند.

او همچنین می‌گوید شبکه‌های اجتماعی کسب‌وکارها فعال نبودند و حتی برای مدت طولانی امکان ارسال پیامک و اطلاع‌رسانی به مشتریان نیز وجود نداشت. به‌دلیل برخی محدودیت‌ها این کانال‌های ارتباطی نیز عملا از دسترس خارج شده بودند. در مجموع اگر بخواهیم دسته‌بندی کنیم چند عامل اصلی باعث کاهش شدید فروش شد.

از سوی دیگر هزینه‌ها مانند حقوق، اجاره، لجستیک و سایر هزینه‌ها همچنان پابرجا ماند، درحالی‌که درآمد به‌شدت کاهش یافت. بخش مهم‌تر ماجرا نیز از دست رفتن فرصت‌ها و به ‌اصطلاح عدم‌النفع بود؛ به این معنا که برخی مشتریان از دست رفتند و دیگر بازنگشتند. در چنین فضایی طبیعی است که سطح اعتماد مشتریان نیز آسیب ببیند و احتمالا کمتر بتوانند به کسب‌وکارها اعتماد کنند.

البته برخی دیگر از کارشناسان معتقدند در حال حاضر و در شرایط کنونی وضعیت کسب‌وکارهای بزرگ آنلاین و کسب‌وکارهای کوچک آنلاین در زمینه تعدیل نیرو تفاوت‌های اساسی با یکدیگر دارد.

او معتقد است کسب‌وکارهای کوچک آنلاین عموما خانوادگی و در مقیاس یک تا سه نفره هستند و وابستگی بسیار شدیدی به اینترنت به‌ویژه اینترنت بین‌المللی دارند. درحالی‌که بسیاری از کسب‌وکارهای بزرگ می‌توانند تا حدی از زیرساخت‌های اینترنت داخلی استفاده کنند.

کسب‌وکارهای کوچک، خانگی و فردی حتی تحت پوشش بیمه نیز قرار ندارند. در نتیجه زمانی که ابزار کسب درآمد خود را از دست می‌دهند عملا پشتوانه‌ای برای جبران این وضعیت ندارند و در اغلب موارد فاقد پس‌انداز کافی نیز هستند. به همین دلیل بحران در این بخش بسیار عمیق‌تر است.

بر اساس اظهارات معاون وزیر رفاه حدود چهارمیلیون فریلنسر در ایران فعالیت می‌کنند. همچنین طبق پیمایش‌های انجام‌شده حدود ۳۰ تا ۳۵‌میلیون نفر از ایرانیان بالای ۱۵ سال به‌طور روزمره از اینستاگرام استفاده می‌کنند و بین ۱۵ تا ۲۰ درصد آنها از این پلتفرم برای کسب درآمد بهره می‌برند؛ یعنی حدود ۵ تا ۶‌میلیون نفر.

با کنار هم قرار دادن این آمارها می‌توان نتیجه گرفت که تعداد افرادی که به‌صورت خویش‌فرما و وابسته به اینترنت بین‌الملل فعالیت می‌کنند احتمالا بین ۳ تا ۶‌میلیون نفر است.این افراد به‌شدت در معرض بحران قرار دارند، اما به دلیل آنکه وضعیت آنها تحت عنوان تعدیل نیرو ثبت نمی‌شود، معمولا در آمارهای رسمی نیز به‌سرعت دیده نمی‌شوند.