فرآیند و نحوه بازگشایی بازار اهمیت راهبردی دارد

به گزارش صدای بورس،توقف معاملات بورس پس از وقوع جنگ تحمیلی در اسفند ۱۴۰۴ و بازگشایی مرحله‌ای ابزارهای درآمد ثابت و کالایی پس از یک هفته، امری ضروری برای صیانت از سرمایه‌های خرد و مدیریت نقدشوندگی بود. در این فرآیند، صندوق‌های درآمد ثابت از ۱۷ اسفند و صندوق‌های کالایی از ۲۴ اسفند به چرخه معاملات بازگشتند، در حالی که فعالیت صندوق‌های سهامی جهت بازیابی ثبات کامل، همچنان متوقف ماندند.

صندوق‌های درآمد ثابت، علی‌رغم خروج اولیه حدودا ۷ همت نقدینگی، در نهایت با جذب حدود ۱۸ همت منابع جدید و ثبت بازدهی به طور میانگین ۳ درصدی، همراه شدند. در مقابل، صندوق‌های طلا در ابتدای بازگشایی، تحت فشار فروش قرار گرفته و با خروج بالغ بر ۱۳ همت منابع، افت قیمتی حدودا ۶ درصدی را در اسفندماه تجربه کردند.

نکته مهم آن است که صرف‌نظر از ضرورت توقف معاملات، مدیریت فرآیند بازگشایی بازار از اهمیت راهبردی بالاتری برخوردار است. این اقدام باید هوشمندانه، تدریجی و با تکیه بر تحلیل‌های استراتژیک صورت پذیرد.

از سوی دیگر، پیش از بازگشایی گسترده‌ بازار، شفاف‌سازی ناشران و افشای برآورد واقع‌بینانه از خسارات، برای صیانت از حقوق سهام‌داران ضروری است. البته در صورت محدودیت برخی شرکت‌ها در ارائه داده‌ها، باید از مسیرهای جایگزین برای اقناع و کاهش نگرانی سرمایه‌گذاران بهره جست. موازات با این اقدامات، دولت موظف است با تبیین شفاف سیاست‌های حمایتی، نقشه‌راه عملیاتی خود را برای بازسازی اعتماد آسیب‌دیده‌ بازار ارائه دهد.

هم‌چنین، ایجاد «استخر نقدینگی پنهان» (Dark Pool) بومی، ضرورتی راهبردی برای مدیریت بحران و کاهش فشار بر تابلوی اصلی است. این بستر با هدایت معاملات کلان حقوقی‌ها به محیطی کنترل‌شده و به‌دور از تنش‌های بازار عمومی، ضمن حفظ نقدشوندگی، از رفتارهای توده‌ای در بازار خرد جلوگیری کرده و به‌عنوان سوپاپ اطمینان بازار سرمایه عمل می‌کند.