بورس می‌تواند به نوسازی صنعت فولاد کمک کند

به گزارش صدای بورس،منصور علیمردانی در واکنش به اظهارات رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار مبنی بر اینکه بازار سرمایه برای کمک به بازسازی فولاد مبارکه و فولاد خوزستان پیش‌قدم شده و از هیچ کوششی در راستای تجمیع سرمایه‌ برای ساختن‌ فولاد مبارکه‌ای بزرگ‌تر و مبارک‌تر و فولاد خوزستانی قوی‌تر در کوتاه‌ترین زمان، دریغ نخواهیم کرد، گفت: بازسازی فولاد مبارکه و فولاد خوزستان، اگرچه در شرایط پس از حمله و تخریب بخشی از زیرساخت‌ها یک ضرورت فوری است اما نباید به‌معنای بازتولید همان الگوی قدیمی و پرهزینه باشد و وقتی یک صنعت آب‌بر در قلب استانی کم‌آب مثل اصفهان مستقر شده، هر بار توسعه، بازسازی یا گسترش آن باید با یک پرسش بنیادین آیا این سرمایه‌گذاری واقعاً در جای درست انجام می‌شود همراه باشد؟

وی افزود: بازار سرمایه به‌درستی می‌تواند در تأمین مالی بازسازی و احیای واحدهای آسیب‌دیده نقش ایفا کند اما نقش بورس صرفاً جمع‌آوری سرمایه نیست؛ مهم‌تر از آن، هدایت درست سرمایه مردم است و پذیره‌نویسی و تأمین مالی زمانی ارزشمند است که پول مردم به سمت پروژه‌هایی برود که هم بازده اقتصادی داشته باشند و هم با منافع بلندمدت کشور، امنیت صنعتی، و محدودیت‌های زیست‌محیطی سازگار باشند در واقع سرمایه مردم امانت است و باید درست، شفاف و در مسیر درست سرمایه‌گذاری شود نه برای تکرار تصمیم‌هایی که سال‌ها بعد دوباره کشور را با بحران آب، فرسایش زیرساخت و هزینه‌های جبران‌ناپذیر روبرو می‌کند.

نماینده مردم ابهر، خرمدره و سلطانیه در مجلس دوازدهم، ادامه داد: از این منظر، حمله به صنایع فولادی، هرچند یک تهدید جدی و خسارت‌بار است، اما می‌تواند به یک فرصت راهبردی هم تبدیل شود و فرصتی برای بازنگری در جانمایی صنایع، افزایش تاب‌آوری، نوسازی الگوی تولید، و انتقال تدریجی صنایع سنگین و آب‌بر به سواحل و مناطق برخوردار از مزیت‌های آبی و لجستیکی اگر قرار است از دل تهدید جنگ، فرصت ساخته شود، این فرصت باید در قالب بازطراحی صنعتی کشور، کاهش فشار بر منابع آب اصفهان، و هدایت سرمایه‌ها به سمت توسعه پایدار و کم‌ریسک تعریف شود.

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی یادآور شد: بنابراین، به‌جای اینکه فقط از «فولاد مبارکه‌ای بزرگ‌تر» یا «فولاد خوزستانی قوی‌تر» سخن گفته شود باید از «فولادی هوشمندتر» حرف زد؛ فولادی که هم با بازار سرمایه پشتیبانی می‌شود، هم سرمایه مردم را درست به کار می‌گیرد و هم به‌جای فشار بیشتر بر اصفهان، به آینده‌ای فکر می‌کند که در آن صنعت، آب، محیط‌زیست و امنیت اقتصادی در تعادل باشند و اگر قرار است بازسازی انجام شود، این بازسازی باید آغاز یک اصلاح بزرگ‌تر نه صرفاً ترمیم ظاهری یک خطای راهبردی قدیمی باشد.