به گزارش صدای بورس، مجله «هاروارد بیزنس ریویو» در تازهترین شماره خود به بررسی این موضوع پرداخته و نوشته است: با افزایش پیچیدگی و تخصصگرایی و در حالی که فناوریهایی همچون هوش مصنوعی، جریانهای کاری و سبد محصولات را دگرگون میکنند، دیگر هیچ گروه یا شرکتی به تنهایی همه توانمندیها، ابزارها یا اختیارات لازم برای تبدیل یک ایده از نمونه اولیه به مقیاس گسترده را در اختیار ندارد.
بر این اساس، شرکتها و نهادها یا باید مشارکت کنند یا بمیرند. اما انتخاب رهبر بسیار دشوار است. در واقع، هر چه نوآوری به همکاری میان گروهها و شرکتهای مختلف وابسته باشد، احتمال بیشتری وجود دارد که پروژهها متوقف شوند، یا حتی بدتر، شکست بخورند؛ چرا که همکاریها و شراکتهایی که قرار بود آنها را پیش ببرند، از هم میپاشند. برای حل این مشکلات، رهبران معمولاً بیش از حد به ساختارهای رسمی تکیه میکنند.