تاریخ انتشار: ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۸:۳۰

با وجود نزول سنگین بورس در هفته گذشته و رکود طولانی‌ که منجر به عقب‌ماندگی فاحش بازار سرمایه از رقبای سنتی‌اش، یعنی طلا، ارز و مسکن شده است کارشناسان معتقدند که این بازار اکنون در آستانه یک بازآرایی تاریخی قرار دارد.

به گزارش صدای بورس،تحلیلگران بر این باورند که جاماندگی قیمت‌ها در بورس با جهش نرخ ارز و رکوردهای بی‌سابقه فلزات در بازارهای جهانی، بورس را به فنر فشرده‌ای تبدیل کرده که درصورت توقف مداخلات دولتی و حذف قیمت‌گذاری دستوری، ظرفیت یک جهش بلند و جبرانی برای بازپس‌گیری سهم خود از سفره دارایی‌های سرمایه‌گذاران را داراست.‌

نزول‌های سنگین شاخص بورس در هفته گذشته این پرسش را ایجاد کرده که روند نزولی بورس تا کجا ادامه دارد؟

جابه‌جایی مرزهای روانی در بورس

امیر سیدی با نگاهی تبارشناسانه به اعداد و ارقام شاخص کل گفت: بازار سهام نه یک مسیر خطی، بلکه یک ساختار موجی را دنبال می‌کند.‌او با رجوع به داده‌های ۲ دهه اخیر می‌گوید: شاخص کل در سال ۱۳۸۳ در محدوده ۱۳ هزار واحد قرار داشت. با بروز بحران‌ها و اصلاحات ساختاری این عدد در سال‌های ۸۶ و ۸۷ به نیمه (حدود ۶ هزار واحد) سقوط کرد اما این پایان ماجرا نبود. از سال ۸۸ موتور محرک بازار روشن شد و شاخص در یک جهش خیره‌کننده به ۹۰هزار واحد در سال ۹۱ رسید.‌سیدی تأکید می‌کند: ما در آن مقطع شاهد یک رشد ۱۰ برابری بودیم. این الگو دقیقا اواخر دهه ۹۰تکرار شد؛ شاخصی که در محدوده ۸۰ هزار واحد بود طی ۲سال به یک میلیون و ۹۰۰ هزار واحد رسید، یعنی جهشی نزدیک به ۲۰ برابر. این اعداد نشان می‌دهند که بورس تهران وقتی حرکت خود را آغاز می‌کند ابایی از جابه‌جا کردن مرزهای روانی ندارد.

‌چرا بورس از طلا و مسکن جا ماند؟

بهنام صمدی نیز با طرح این پرسش که چرا با وجود تورم‌های افسارگسیخته، بورس هنوز نتوانسته عقب‌ماندگی خود را نسبت به سال ۹۹ جبران کند، گفت: درحالی‌که قیمت مسکن در تهران، نرخ سکه و حتی خودروهای داخلی نسبت به سال ۹۹ چند برابر شده‌اند، بسیاری از نمادهای بورس، به‌ویژه نمادهای کوچک و متوسط هنوز ۵۰ درصد با سقف تاریخی خود فاصله دارند.‌او دلایل این پدیده را در ۳‌لایه تحلیل کرد و گفت: زخم سال ۹۹هنوز بر پیکره اعتماد عمومی تازگی دارد. خروج نقدینگی حقیقی و کوچ آن به سمت صندوق‌های با درآمد ثابت یا بازار طلا رمق بازار را گرفته است، همچنین قیمت‌گذاری دستوری در صنایع استراتژیک مانند خودرو و پتروشیمی عملا سود را از جیب سهامدار به جیب واسطه‌ها منتقل کرده است.

چشم‌انداز آینده: جهش یا سقوط؟

هر دو کارشناس بر این نکته اشتراک نظر داشتندکه دولت باید دست از حمایت‌های کلامی بردارد و به سمت اصلاحات نهادی حرکت کند. صمدی معتقد است دولت بزرگ‌ترین ذی‌نفع بورس است اما با تصمیمات خلق‌الساعه، تیشه به ریشه این بازار می‌زند. ‌سیدی نیز تأکید کرد: ‌اعتماد با بخشنامه بر نمی‌گردد، بلکه محصول عملکرد باثبات سیستم است.‌

سیدی در پاسخ به این پرسش که آیا بورس در روزهای آینده با رشد مواجه خواهد شد یا خیر؟ گفت: اگر تنش‌های سیاسی کنترل و نرخ ارز در کانال‌های فعلی تثبیت شود بورس پتانسیل یک صعود پایدار را دارد اما نباید انتظار داشت اتفاقات سال ۹۹ تکرار شود. رشد پیش‌رو، رشدی تحلیلی و مبتنی بر سودآوری شرکت‌ها خواهد بود.

بهنام صمدی نیز با تأکید بر مدیریت ریسک افزود: بازار سرمایه در بلندمدت همیشه برنده است اما توصیه من به سهامداران این است که بدون سواد مالی و به تنهایی وارد معاملات نشوند.

منبع: همشهری آنلاین