به گزارش صدای بورس، گزارش فعالیت ماهانه منتهی به ۳۰ دی ۱۴۰۴ شرکت پلیاکریل ایران با نماد شپلی نشان میدهد این شرکت با وجود کاهش نسبی مقدار فروش نسبت به دوره مشابه سال گذشته، بهواسطه افزایش معنادار نرخ فروش محصولات موفق به ثبت رشد درآمدی شده است؛ موضوعی که نقش پررنگ تورم قیمتی در حفظ سطح درآمد شرکت را برجسته میکند.
بر اساس گزارش فعالیت یکماهه منتهی به ۱۴۰۴/۱۰/۳۰، مجموع فروش شپلی در دیماه به ۵ هزار و ۲۴۳ میلیارد ریال رسیده که این رقم در مقایسه با فروش ۴ هزار و ۲۲۳ میلیارد ریالی از ابتدای سال مالی تا دیماه سال گذشته، بیانگر رشد قابلتوجه درآمد فروش است.
بررسی ترکیب فروش نشان میدهد الیاف و نوار پلیاستر با فروش ۳ هزار و ۳۰۷ میلیارد ریال و نخ پلیاستر با فروش ۱ هزار و ۶۴۶ میلیارد ریال، بیشترین سهم را در درآمد دیماه شرکت داشتهاند. نکته قابلتوجه آن است که نرخ فروش این محصولات نسبت به دوره مشابه سال گذشته رشد چشمگیری را تجربه کرده که عامل اصلی افزایش درآمد محسوب میشود.
در مقابل، از منظر مقداری، مقدار فروش تجمعی شرکت از ابتدای سال مالی تا پایان دیماه ۴ هزار و ۳۴۵ تن گزارش شده، در حالی که این رقم در دوره مشابه سال گذشته ۵ هزار و ۵۹۰ تن بوده است؛ موضوعی که حاکی از افت حجم فروش و وابستگی بیشتر عملکرد شرکت به افزایش نرخها است.
در بخش محصولات خاص، فروش الیاف و نوار اکریلیک و تاپس پلیاستر اگرچه از نظر مقداری محدود بوده، اما به دلیل نرخهای فروش بالا، سهم مؤثری در ارزش فروش ایفا کردهاند. همچنین در دیماه، فروشی از محل گرانول تقویتشده (GF) گزارش نشده که نشاندهنده تمرکز شرکت بر محصولات اصلی سبد تولیدی است.
بررسی هزینهها و ریسکهای عملیاتی؛
در بخش مواد اولیه، شپلی طی دیماه اقدام به خرید ۱,۶۱۴ تن منو اتیلن گلایکول (MEG) به ارزش ۶۸۶ میلیارد ریال کرده است. این در حالی است که در بخش برخی مواد کلیدی از جمله DMT مذاب، طبق توضیحات شرکت، قرارداد تأمین هنوز نهایی نشده که میتواند ریسک تأمین مواد اولیه و تداوم تولید را در ماههای آتی افزایش دهد.
از منظر انرژی، هزینه برق و گاز مصرفی شرکت در دیماه در مجموع ۹۶ میلیارد ریال گزارش شده که نسبت به دوره مشابه سال گذشته افزایش داشته و میتواند فشار بیشتری بر بهای تمامشده تولید وارد کند.
جمعبندی تحلیلی؛
عملکرد دیماه «شپلی» نشان میدهد شرکت در شرایط افت مقداری فروش، با اتکا به افزایش نرخ فروش محصولات توانسته سطح درآمد خود را حفظ و حتی تقویت کند. با این حال، تداوم این روند در میانمدت به پایداری تأمین مواد اولیه، کنترل هزینههای انرژی و ثبات تقاضا وابسته خواهد بود. در صورت نهایی نشدن قراردادهای تأمین مواد کلیدی، ریسک عملیاتی شرکت میتواند افزایش یابد؛ موضوعی که سهامداران لازم است در ارزیابیهای آتی خود با دقت مدنظر قرار دهند.