تاریخ انتشار: ۳ دی ۱۴۰۰ - ۲۱:۱۲

توسعه پایدار، اقتصاد توسعه و مفاهیمی از این دست از جمله ابزارهای مقابله با فقر در جهان هستند. جفری ساکس یکی از متخصصان برتر این حوزه است.

جفری دیوید ساکس، متولد ۵ نوامبر ۱۹۵۴ در حومه شهر دیترویت ایالت میشیگان، اقتصاددان آمریکایی، استاد دانشگاه و تحلیلگر حوزه سیاست عمومی است. او پیشتر مدیریت موسسه زمین در دانشگاه کلمبیا را به عهده داشت. این موسسه که در سال ۱۹۹۵ تاسیس شده، یک موسسه پژوهشی وابسته به دانشگاه کلمبیاست که در زمینه مسائل پیچیده و مشکلات پیش‌روی کره زمین و ساکنان آن (همچون تغییرات اقلیمی، زمین‌شناسی، بهداشت جهانی، کشاورزی، آب، شهرنشینی و...) با محوریت توسعه پایدار فعالیت می‌کند.
جفری ساکس پس از پایان دبیرستان، مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۷۶ از کالج‌هاروارد دریافت کرد. او مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را نیز ازهاروارد گرفت و هم‌اکنون با درجه استادی در دانشگاه کلمبیا مشغول تدریس است.
علاوه بر مدیریت مرکز توسعه پایدار دانشگاه کلمبیا، جفری ساکس ریاست SDSN (شبکه راهکارهای توسعه پایدار سازمان ملل متحد) را نیز به عهده دارد. این مجموعه در راستای اجرای اهداف توسعه پایدار (SDGs) در سال ۲۰۱۲ از سوی سازمان ملل تاسیس شد. او در حال حاضر در زمینه اهداف توسعه پایدار به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل مشاوره می‌دهد و از حامیان سرسخت این برنامه است. ساکس از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۱۸ به عنوان مشاور ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد مشغول فعالیت بوده است. او همچنین در راستای تقویت اهداف توسعه هزاره (MDGs) سمت مشاور بان‌ کی مون دبیرکل پیشین سازمان ملل را نیز به عهده داشت. ساکس برای اولین بار، در دوره دبیرکلی کوفی عنان در سال ۲۰۰۲ به این سمت انتخاب شده بود. ساکس از جمله کسانی است که موافق خروج ارتش آمریکا از سوریه بود. او گفته بود: آمریکا باید هر چه زودتر به دخالت مخرب در سوریه و خاورمیانه پایان دهد. ساکس همچنین به دلیل اثرات زیان‌بار تحریم‌ ونزوئلا از سوی آمریکا، به شدت با این موضوع مخالفت کرده بود. جفری ساکس در طول سال‌های فعالیت خود به کشورهای مختلف در آمریکای لاتین، اروپای شرقی و کشورهای استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی درباره راه‌های توسعه پایدار و بهبود وضع اقتصادی مشاوره داده است. در اینجا برخی از این کشورها معرفی می‌شوند.
در زمان انتخابات ملی بولیوی در سال ۱۹۸۵، هوگو بانزر دیکتاتور این کشور از ساکس دعوت کرد تا طرحی اقتصادی برای مقابله با تورم این کشور ارائه کند. در آن زمان، نرخ بولیوی به ۱۴ هزار درصد رسیده بود. ساکس طرحی مبتنی بر آزادسازی قیمت و کاهش بودجه دولت ارائه کرد. گرچه بانزر در انتخابات شکست خورد اما دولت جدید نیز طرح‌های ساکس را پی گرفت و تورم در این کشور تثبیت شد.

  • علی دانیال - روزنامه‌نگار