تأمین مالی از بازارسرمایه  ضامن رشد پروژه‌های صنعت نفت

شرکت ملی نفت نزدیک به ۵۰ قرارداد با بخش خصوصی منعقدکرده که به دلیل نبود تأمین مالی معوق مانده است. بنابراین می‌تواند با ضمانت هریک از قراردادها اوراق منتشر کند تا به این شیوه تأمین مالی صورت گیرد. ابزاری که در دنیا کاملا تعریف شده است.

 شرکت ملی نفت نزدیک به ۵۰ قرارداد با بخش خصوصی منعقدکرده که به دلیل نبود تأمین مالی معوق مانده است. بنابراین می‌تواند با ضمانت هریک از قراردادها اوراق منتشر کند تا به این شیوه تأمین مالی صورت گیرد. ابزاری که در دنیا کاملا تعریف شده است. جذابیت سرمایه‌گذاری ایران در حوزه صنعت نفت سرمایه‌گذاران خارجی را به این سو کشاند و شاید به همین دلیل این صنعت نیازی به بررسی دیگر ابزارهای تأمین مالی را به خود ندید؛ زیرا شرایط مالی چه به لحاظ فاینانس و چه سرمایه‌گذاری مستقیم مهیا بود. اما با وجود تحریم‌ها و نبود منابع مالی خارجی می‌توان از دیگر ابزارهای تأمین مالی در پیشبرد پروژه‌ها بهره برد که مهم‌ترین آن انتشار اوراق و مشارکت بیشتر بخش خصوصی در سرمایه‌گذاری این بخش از صنعت درآمدزای کشور است. رضا پدیدار، عضو هیات نمایندگان وعضو کمیسیون انرژی اتاق ایران، از تلاش این نهاد اقتصادی برای خروج از رکود پروژه‌های صنعت نفت و مشارکت بیشتر بخش خصوصی و استفاده از منابع مالی ایرانی در داخل و خارج از کشورحرف‌ها دارد. گفت‌وگو با وی در خصوص تصمیمات و مساعدت‌های پارلمان بخش خصوصی برای تأمین مالی صنعت نفت را می‌خوانید.

 به تازگی وزارت نفت اوراق منفعت را در پروژه‌های سطح نگهداشت و افزایش تولید از طریق فرابورس منتشر کرد. در مجموع بگویید که این روند را چگونه ارزیابی می‌کنید و چه راهکارهای مشابه دیگری هم قابل پیش بینی دارید؟
حوزه نفت در ایران دو مسئله مهم پیش رو دارد یکی مسیر تأمین مالی برای سطح نگهداشت فعالیت‌ها و دوم مسیر تأمین مالی برای طرح‌هایی است که باید به مرجله اجرا درآید که به آن طرح‌های توسعه‌ای گفته می‌شود. پیش‌ترها در زمینه تأمین مالی این دو بخش، گفت‌وگوهایی بین پارلمان بخش خصوصی (اتاق بازرگانی) با وزارت نفت صورت گرفت و این موضوع به صورت تخصصی از طریق انجمن‌های حرفه‌ای در کمیسیون‌های انرژی اتاق بازرگانی مطرح و دنبال شد تا در نهایت وزارت نفت به این فکر افتاد که در زمینه انتشاراوراق تصمیم بگیرد که اوراق منفعت یکی از تصمیمات مهمی بود که گرفته شد. انتشار این اوراق با هدف تأمین بخشی ازمنابع مالی برای فعالیت سطح نگهداشت نفت و طرح‌های توسعه‌ای و افزایش توان تولید بوده است و همانطور که می‌دانید نرخ اسمی که برای سود این اوراق در نظر گرفته شده ۱۹ درصد با سررسید ۶ ماه یک بار است. البته وزارت نفت ماهیت اجرایی انتشار اوراق را ندارد و این اوراق از طریق شرکت‌های عملیاتی آن صورت گرفت.

 این شیوه تا چه حد می‌تواند راهگشا باشد؟
با انتشار ۱۰ هزار میلیارد تومان اوراق منفعت صنعت نفت از طریق فرابورس یک نقطه قوت است زیرا فعالان اقتصادی در بورس حضور دارند و به صورت مستقیم و غیر مستقیم راه سرمایه‌گذاری برای همه اقشار مردم باز است و با توجه به ریالی بودن اوراق می‌تواند نتیجه مثبتی داشته باشد و باعث شود که ما در توقف وبن بست از منابع مالی در صنعت نفت عبور کنیم. یکی دیگر از بخش‌های تأمین مالی که می‌توان به آن امیدوار بود که وزارت نفت به منابع مالی جدید دست پیدا کند از طریق SPV است. این سامانه که با همیاری اتحادیه اروپا راه اندازی شده حداقل ضمانت مالی برای برگشت منابع مالی به ایران است.

 این سامانه به چه صورت بحث تأمین مالی را عملیاتی می‌کند؟
بحث تأمین غذا و دارو که مورد پیگیری قرار گرفت در زمان تحریم‌ها، با پیگیری وزارت نفت این موضوع فروش نفت هم به آن اضافه شد که رقمی معادل ۳۰ هزار میلیارد تومان حاصل از فروش نفت( نفتی که به میزان مشخص در زمان تحریم‌ها مجاز به فروش است ) را از این کانال انتقال دهد و این مکانیزم می‌تواند وضعیت بازار را به سمت توقف کامل سوق ندهد. ایران در حال حاضر در حوزه صادرات نفتی به‌ویژه پتروشیمی‌ها رقم قابل توجهی دارد و باید این منابع ارزی حفظ شود و در شرایط تحریم این منابع از طریق SPV حفظ می‌شود.

 بازار سرمایه ایران ابزارهای تأمین مالی تعریف شده‌ای دارد که می‌تواند به کمک صنایع به‌ویژه نفت بیاید. البته انتشار اوراق منفعت این راه را باز کرد. در این حوزه در پارلمان بخش خصوصی آیا راهکارجدید دیگری صورت گرفته که به وزارت نفت پیشنهاد شود؟
ما باید بخشی از طرح‌های توسعه‌ای را که نیاز به تأمین مالی دارد با مشارکت بخش خصوصی و همگام با بازار سرمایه پیش ببریم. ببینید بدنه دولت به بخش خصوصی ایران اعتماد ندارد و معتقد است این بخش کوچک و ضعیف است ویا معتقدند ارزش دارایی آن‌ها باید دوتا سه برابر ارزش گردش سرمایه‌ای باشد تا بتواند در حوزه نفت سرمایه‌ گذاری کند. به نظر برای ورود بخش خصوصی به بازار سرمایه برای تأمین اوراق باید در شورای بورس بیشتر به آن پرداخته شود وقراردادهایی که بخش خصوصی با دولت می‌بندد اینها را به صورت ضمانت ملاک قراردهد و بر مبنای این قراردادها اوراق منتشر کند.


 در این مورد بیشتر توضیح دهید.
مثلا شرکت ملی نفت قرارداد ۱۰۰ و یا ۱۰ میلیون دلاری را با بخش خصوصی منعقد کرده ولی توان مالی برای پیشبرد پروژه مهیا نیست. در این زمینه می‌تواند خود این قرارداد ضامن انتشار اوراق شود. این یک ابزار مالی است که در دنیا کاملا تعریف شده و کاربرد دارد.

 بحث انحصار در وزارت نفت حاکم است و بین بازار سرمایه و وزارت نفت هماهنگی و اعتماد کافی وجود ندارد. آیا وزارت نفت اجازه این روند را می‌دهد که از طریق قراردادهای نفتی به عنوان ضمانت اوراق منتشر کند یا خیر؟
این ایده شدنی است به شرط واسطه گری و لزوم یک پل ارتباطی است و این پل ارتباطی پارلمان بخش خصوصی است. پارلمان بخش خصوصی با انتشار اوراق منفعت به این ایده رسیده تا سازوکاراجرایی دیگری را پیاده کند و آن همین بحث انتشار اوراق با ضمانت قراردادهای دولتی است.
ببینید همانطور که می‌دانید شرکت ملی نفت نزدیک به ۵۰ قرارداد با بخش خصوصی منعقدکرده که به دلیل نبود تأمین مالی معوق مانده است. لذا می‌تواند با ضمانت هریک از قراردادها اوراق منتشر کند تا به این شیوه تأمین مالی صورت گیرد.
برای به نتیجه رسیدن پارلمان بخش خصوصی این موضوع را با ایرانیان و سرمایه‌داران ایرانی خارج از کشور دنبال می‌کند. برای این کار بسته‌ای را تعریف کردیم تا از ظرفیت مالی ایرانیان خارج از کشور استفاده کنیم و با توجه به توانمندی بالایی که ایرانیان خارج از کشور دارند می‌توانند این تأمین مالی را برای صنعت نفت فراهم کنند.


 برآوردی از این ظرفیت مالی دارید؟
بیش از ۲۰ میلیارد دلار.

 چه روندی را برای این کار پیش گرفتید؟
قرار است در کنفرانس ۲۰۱۹ IPW
 (international petrolium week) به عنوان هفته جهانی نفت در لندن که در تاریخ ۲۴ تا ۲۸ فوریه (اسفند ۹۷) برگزار می‌شود این موضوع تأمین مالی از طریق قراردادها را مطرح و به نوعی تأمین مالی ارزی را دنبال کنیم.

 در حال حاضر با این سفر به دنبال امکان سنجی طرح هستید؟
بله.

 چه پیش بینی از این سفردارید؟
سال گذشته یعنی کنفرانس ۲۰۱۸ IPW نیز نشستی را در زمینه تأمین مالی پروژه‌های صنعت نفت ایران پیش بردیم و مورد استقبال قرار گرفت. به نظر این موضوع نیز مورد استقبال قرارمی‌گیرد.

 اخیرا شنیدیم که طرح SME‌های خارجی را در اتاق بازرگانی دنبال می‌کنید تا شرکت‌های کوچک و متوسط داخلی مشارکت اقتصادی و فنی با شرکت‌های متوسط و کوچک خارجی داشته باشند در این مورد بگویید که این طرح به کجا رسیده است؟
 این موضوع را شخصا در اتاق دنبال می‌کنم. همانطور که می‌دانید کمتر از ۱۰ ماه گذشته برای همین طرح بسیاری از خارجی‌ها به ایران آمدند و نشست‌هایی را با ایران وشرکت‌ها داشتند که جمعا تعداد آن‌ها به ۱۱۴ شرکت SME می‌رسید. برخی از این شرکت‌ها علاقمند به تأمین مالی برخی علاقمند به همکاری کالایی و برخی می‌خواستند در حوزه مدیریتی با ایرانی‌ها
همکاری کنند. بنابراین در جلساتی که با هیات رئیسه اتاق گذاشتیم قرارشد در اردیبهشت ۹۸ گردهمایی بین ۲۰تا ۲۵ شرکت از ۱۱۴ شرکت برگزار کنیم و از آنها دعوت کنیم تا با طرف‌های ایرانی در این گردهمایی به قرارداد همکاری برسند.

 آیا تحریم‌ها مشکلی برای شرکت‌های خارجی ایجاد نمی کند؟
خیر، چون اگر قرار است اینها پول بیاورند منابع مالی آن‌ها از فرمول اتحادیه اروپا به ایران صورت می‌گیرد. اگر بخواهند دانش فنی وارد کنند از تهاتر کالا یا مواد خام صورت می‌گیرد و راه حل سوم هم که مدیریت فنی است مشکل خاصی ندارد و این‌ها می‌توانند برای ما کار کنند.

 در حال حاضر با SME کدام کشورها این طرح را بیشتر پیش برده اید؟
در حال حاضر با کشور نروژ است که بواسطه اتحادیه اروپا این ارتباط صورت گرفته است.

 

  • مریم بابایی-خبرنگار
  • شماره ۲۹۲ هفته نامه اطلاعات بورس (ویژه نامه تامین مالی)- صفحه ۱۴
کد خبر 403789

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 5 =