نگاهی به حذف پیش‌بینی سود شرکت‌ها

یادداشت/حامد ستاک، کارشناس بازار سرمایه؛ اگر بخواهیم به صورت کلی درخصوص حذف پیش‌بینی سود شرکت‌ها اظهار نظری داشته باشیم، باید بگوییم در صورتی که زیرساخت‌ها و شرایط موردنیاز مهیا شود، اتفاق بسیار خوبی خواهد بود.

ولی آیا نبود تمامی شرایط لازم دلیلی برای انجام ندادن این کار صحیح است؟ آیا وجود پیش‌بینی‌ها و تعدیل‌های گاه سنگین این پیش‌بینی‌ها کمکی برای جذب حداکثری و دفع حداقلی سرمایه‌گذاران به بازار سرمایه بوده است؟ تقارن اطلاعاتی در کدام وضعیت مطلوب‌تر خواهد بود؟ آیا حذف پیش‌بینی‌ها وضعیت استفاده نادرست از اطلاعات نهانی را کم خواهد کرد؟ از مهمترین زیرساخت‌های انجام این کار وجود حسابرسان مستقل و متعهد است. متاسفانه استقلال حسابرسان دچار چالش اساسی است و گاه موسسات حسابرسی به صورت یک بنگاه اقتصادی با رویکرد مشتری‌مداری اداره می‌شوند. از دیگر موارد قابل توجه الزام و توان شرکت‌ها به افشای حداکثری اطلاعات است. به منظور تحقق این مهم باید مدیران و مسئولان شرکت‌ها به صورت کامل توجیه شوند و در صورت تخطی از وظیفه افشای حداکثری جریمه‌ای به میزان جرایم کلاهبرداری را تحمل کنند.

موضوع دیگری که همراه با دستورالعمل حذف پیش‌بینی سود و ارائه گزارش تفسیری مدیریت بوده است، اعلام سود شرکت به روش Trailing Twelve Months) TTM) و محاسبه نسبت قیمت به درآمد (P/E) شرکت‌ها براساس این روش است. درست است که TTM روش پذیرفته‌شده‌ای در دنیای مالی است ولی نیاز است بنابر فراخور شرایط منطقه‌ای از روش‌های موجود استفاده شود. در کشورهایی که بازارهای پیشرفته مالی دارند، سود نقدی در پایان هر فصل بین سهامداران تقسیم می‌شود و بنابر اصل تداوم فعالیت و تقسیم سود در پایان هر فصل TTM روش مناسبی است ولی در بازار سرمایه ایران سود به صورت سالانه و بعد از مجمعی که چهار ماه بعد از پایان سال مالی فرصت برگزاری آن است و فرصت هشت ماهه بعد از مجمع پرداخت می‌شود. بنابراین سود سالانه شرکت برای سرمایه‌گذاری بسیار حائز اهمیت است. به نظر می‌رسد اگر بخواهیم برای همیشه منتظر مهیا شدن همه مسائل برای اجرای تجربه‌های موفق دنیا بمانیم، نتوانیم هیچ فعالیت چالشی را انجام دهیم. از طرفی بی‌گدار به آب زدن نیز بازی با سرمایه و حاصل تلاش بسیاری از افراد است که خود آنها را دعوت به سرمایه‌گذاری در بورس کرده‌ایم. به‌طور معمول همزمان با اجرای یک طرح جدید، چند وقتی روش جدید و قدیم در کنار هم اجرا می‌شود؛ اشکال‌های روش جدید اصلاح می‌شود و فعالان نیز محاسن روش جدید را متوجه شده و به استقبال تغییر می‌آیند. هرچند اجرای همزمان باعث می‌شود شرکت‌ها حجم بالایی از اطلاعات را تولید کنند که کاری بسیار سخت و دشوار است. به هر ترتیب هنر مدیریت برقرار کردن توازن مطلوب بین همه موارد گاه خلاف جهت هم هست که فعالان بازار انتظار دارند و امیدوار هستند که مسئولان به خوبی دل‌نگرانی‌های آنها را درک کنند و بهترین روش را برای اعتلای بازار سرمایه انتخاب کنند.

 

  • شماره ۲۳۳ هفته نامه بورس - صفحه ۴
کد خبر 390659

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha